7 Νοε 2009

"Πρo της πόλης"

Στήν Αίγυπτο οι αρχαίοι ιερείς μέσω πολύπλοκων τεχνικών τη χρησιμοποιούσαν στην μουμιοποίηση των νεκρών. Οι Έλληνες οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την ετοιμολογία της λέξης την συννέλεγαν για εξωτερική χρήση, κυρίως για την επούλωση τραυμάτων,όπως έκαναν και οι Ρωμαίοι. Οι Ίνκας τη χρησιμοποίησαν για να θεραπέυουν πυρετώδεις ασθένειες πολύ πρίν τον ερχομό των Ευρωπαίων. Στη Ρωσία ήδη απο το ΧΙΙ αιώνα χρησιμοποιούνταν σε φλεγμονές της στοματικής κοιλότητας.

Έως το XVIII αιώνα η χρήση της πρόπολης ήταν πολύ διαδεδομένη στην Ευρώπη, στη θεραπεία φλεγμονών του αναπνευστικού, εμμοροείδων, πληγών προερχόμενων απο εγαύματα, κυστών, εκζεμάτων, τσιμπήματα εντόμων, εκδορών και πληγών κάθε τύπου.

Για πολλά χρόνια η προέλευση της πρόπολης ήταν άγνωστη. Πολλοί πίστευαν πως επρόκειτο για προιόν έκκρισης των μελισσών, αντιθέτως σήμερα πιστεύεται οτι είναι μια ρητινώδης κολλητική ουσία που συλλέγουν οι μέλισσες απο διάφορα φυτά.
Η μέλισσα αποσπά ένα κομμάτι ρητίνης απο το μπουμπούκι με τη βοήθεια της κάτω γνάθου, και το μεταφέρει στους υποδοχείς ρητίνης στα πίσω πόδια, όπου συσσωρέυει περισσότερα κομμάτια εως ότου να ολοκληρωθεί το φορτίο. Έπειτα επιστρέφει στη κυψέλη όπου απελευθερώνει με κάποια σχετική δυσκολία το φορτίο της το οποίο εμπλουτίζουν οι εργάτριες με σιελογόνες εκκρίσεις πλούσιες σε ένζυμα, και το αποθηκεύουν.

Οι μέλισσες συλλέγουν την πρόπολη σε περίοδο διαφορετική απο την εποχή της μεγάλης εισαγωγής του νέκταρ, την οποία οι εργάτριες αφιερώνουν στην συλλογή και αποθήκευση των αποθεμάτων για τη χημερίνη περίοδο.Η συλλογή λαμβάνει χώρα κατα τις κεντρικές ώρες της ημέρας όταν η θερμοκρασία ξεπερνά τους 20 βαθμούς κελσίου και οι ρητίνες είναι πιο εύήλατες.Όταν οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές η πρόπολη γίνεται σκληρή και εύθραυστη και για αυτό λιγότερο προσεγγίσιμη.

Η ποιότητα της πρόπολης τα φύσικο-χημικά και θεραπευτικά χαρακτηριστικά της ποικίλουν ανάλογα με την προέλευση της και τα φυτά απο όπου λαμβάνεται.
Κάποια είδη μελισσών παράγουν μικρές και άλλα τεράστιες ποσότητες πρόπολης.
Ακόμα και το χρώμα ποικίλει ανάλογα με την προέλευση, έχει γενικότερα κάφε χρώμα σε όλες τις πιθανές διαβαθμίσεις απο κίτρινο έως μαύρο, συχνά με τόνους κόκκινου και πράσινου.
Το άρωμα θυμίζει ρετσίνι, κερί, μέλι και βανίλια.
Με τα όσα γνωρίζουμε έως σήμερα, η πρόπολη αποτελείται κατά 50-55% απο ρητίνη και βάλσαμα, κατά 25-35% απο κερί, 10% αιθέρια έλαια και πτητικές ουσίες, κατά 5% απο γύρη, και 5% απο οργανικά υλικά και διάφορα μεταλικά στοιχεια(Al, Ba, Ca, Cr, Co, Cu, Sn, Fe, Mn, Ni, Pb, Si, Sr, Ti, V, Zn), επίσης εμπεριέχει βιταμίνες της ομάδας B(B1, B2, B3 ή PP). Σημαντική είναι η παρουσία φλαβονοειδών τα οποία είναι υπεύθυνα για πολλές απο τις σημαντικότερες ιδιότητες που αναγνωρίζουμε στη πρόπολη.

Τα φλαβονοειδή είναι πολυφαινολικές ενώσεις, διαδεδομένες στα φυτά και υπεύθυνες για το χρώμα των καρπών και των άνθεων. Είναι γενικότερα διαλυτά στο νερό, και τα βρίσκουμε στα φυτά με τη μορφή αγλύκου ή σε μορφή γλυκοσιδών.



Τα φλαβονοειδή(γνωστά επίσης και ώς βιταμίνη P) που περιέχονται στη πρόπολη δρούν προστατευτικά στα τριχωειδή αγγεία, είναι σε θέση να ενισχύουν τη δράση της βιταμίνης C (ασκορβικό οξύ) και παίζουν σημαντικό ρόλο στη μείωση των φλεγμονών.
Στη πρόπολη μπορούμε πλέον να αναγνωρίσουμαι αντιβακτηριδιακές και βακτηριδιοκτόνες ιδιότητες, αντισηπτικές, επουλώτικές, αντιφλεγμονώδη όπως επίσης και αντιική δράση ενάντια στους ιούς της γρίπης και διάφορων φυτών (εξού και η χρήση της στη γεωργία).
Θεωρείται πως η πρόπολη προκαλεί μερική λύση των βακτηρίων και εμποδίζει την πρωτεινοσύνθεση δρώντας στην RNA πολυμεράση (DNA εξαρτώμενη) των βακτηρίων και εμποδίζει το διαχωρισμό των βακτηριακών κυττάρων. Μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ποντίκια έδειξαν ενεργοποιήση των φαγοκυττάρων.
Ο φαινύλαιθυλικός εστέρας του καφεικού οξέος (CAPE) και τα φλαβονοειδή παρουσιάζουν αντιφλεγμονώδη δράση. Ο CAPE εμποδίζει επιλεκτικά τη κυκλοξυγενάση(COX-2) με αποτέλεσμα τη μείωση παραγωγής προσταγλανδινών, όπως επίσης και του παράγοντα NF-kB πρωτείνη που ελέγχειν τα γονίδια που σχετίζονται με τη φλεγμονή και την ανοσοαπάντηση.

Η πρόπολη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη φυσική της μορφή σε στέρεη κατάσταση, σε κομμάτια διαφόρων μεγεθών ή σε μορφή σκόνης. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν απόσταγμα διαλυμένο σε αλκοόλ.
Τα αλκοολικά διαλύματα χαρακτηρίζονται απο 3 έως 30% πρόπολης ανάλογα με τις ανάγκες της χορήγησης. Σε συνδυασμό με άλλες ουσίες μπορεί να χορηγηθεί σε μορφή κρέμας ή αλοιφής.


Λέγεται πως ο Αριστοτέλης προσπαθώντας να ανακαλύψει τα μυστικά των
μελισσών
(ενδιαφερόταν κυρίως για την παραγωγή του μελιού), κατασκεύασε μια
μελισσοφωλιά
με διάφανα τοιχώματα. Οι μέλισσες για να κρατήσουν μακριά το
"αδιάκριτο" βλέμμα
του μεγάλου φιλόσοφου κάλυψαν τα διάφανα τοιχώματα με ένα
στρώμα
πρόπολης.

Πηγή:
Miele, Polline, Pappa reale, Propoli e Veleno, Walter Pedrotti
Fitoterapia: Impiego Razionaledelle droghe vegetali, Francesco Capasso, Giuliano Grandolini, Angelo A.Izzo
http://www.arkadiko-meli.gr


12 Οκτ 2009

9o Pharma Point - Φαρμακευτικό Συνέδριο - Έκθεση


Ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης διοργανώνει το φαρμακευρικό συνέδριο - έκθεση Pharma Point 2009

Τόπος διεξαγωγής: Helexpo Θεσσαλονίκης(Συνεδριακό Κέντρο "Ι. Βελλίδης")

Ώρες λειτουργίας:

Σάββατο: 09:00 - 21:00

Κυριακή: 09:00 - 19:00

Πηγή:

www.pharmapoint.gr

28 Ιουν 2009

Ignaz Philipp Semmelweis και Νοσοκομειακές Λοιμώξεις

Ούγγρος φυσικός γνωστός ως "σωτήρας των μητέρων" γεννήθηκε στη Buda τη 1η Ιουλίου του 1818. Ο Ζεμελβάις απέδειξε ότι η έλλειψη στοιχειωδών κανόνων υγιεινής σε ένα νοσοκομείο, εκ μέρους του υπεύθυνου προσωπικού μπορούσε να αποτελέσει ένα επικίνδυνο παράγοντα για την υγεία των ασθενών.
Εκείνη την εποχή μια φρικτή ασθένεια που χαρακτηριζόταν από πόνο, γενική αδιαθεσία, και υψηλό πυρετό γνωστή ως επιλόχειος πυρετός(λοίμωξη τμήματος των γεννητικών οργάνων της γυναίκας που επέρχεται ύστερα από τοκετό ή από άμβλωση), οδηγούσε σε θάνατο τις λεχώνες που νοσηλεύονταν στα νοσοκομεία της Βιέννης άλλα και σε άλλα νοσοκομεία της Ευρώπης και της Αμερικής.

Ο Ζεμμελβάις ύστερα από προσεκτικές παρατηρήσεις και μια σειρά από τυχαία περιστατικά έφτασε στο συμπέρασμα ότι ο επιλόχειος πυρετός ήταν μια ασθένεια που μεταδίδεται από τον ένα ασθενή στον άλλο μετά από την επαφή που είχαν οι γιατροί και οι ασκούμενοι στο τμήμα πρώτα με τις νεκρές γυναίκες στις οποίες πραγματοποιούσαν αυτοψία και αμέσως μετά με τις λεχώνες που εξέταζαν.

Για να επαληθεύσει την υπόθεση του αυτή, εφάρμοσε μια απλή τακτική: όλοι εκείνοι που έμπαιναν στο τμήμα του ήταν υποχρεωμένοι να πλένουν τα χέρια τους με διάλυμα χλωριούχου ασβεστίου. Επίσης έδωσε εντολή να αλλαχτούν όλα τα σεντόνια με νέα καθαρά.
Τα αποτελέσματα τον δικαίωσαν αφού πράγματι το 1846 σε περίπου 4000 λεχώνες πέθαναν οι 459(11%) από επιλόχειο πυρετό. Το 1847, μετά από την εφαρμογή του πλυσίματος των χεριών με χλωριούχο ασβέστιο σε 3490 πέθαναν 176(5%) και το 1848 σε 3556 λεχώνες οι θάνατοι μειώθηκαν σε μόλις 45(1%).
Παρά τα ικανοποιητικά αποτελέσματα ο Ζεμελβάις αμφισβητήθηκε έντονα από τους συναδέλφους του και εν συνεχεία εκδιώχθηκε ακόμα και από το νοσοκομείο που εργαζόταν στη Βουδαπέστη. Στη συνέχεια δούλεψε και σε άλλα νοσοκομεία όπου συνέχισε να εφαρμόζει τις ίδιες τακτικές καθαριότητας αποσπώντας πάντα τα ίδια αποτελέσματα δηλαδή δραστική μείωση των θανάτων, παρόλα αυτά η αντίδραση των συναδέλφων του δε σταμάτησε.
Οι δουλειές το 1879 του Λουί Παστέρ και το 1883 του Τζόσεφ Λίστερ απέδειξαν στη συνέχεια πόσο σημαντικά ήταν τα συμπεράσματα του Ζεμελβάις.
Η μετέπειτα πρόοδος στο τομέα της βακτηριολογίας και ανοσολογίας και η ανακάλυψη και εισαγωγή στην αγορά των αντιβιοτικών τη δεκαετία του 40' συνέβαλαν στο να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι οι νοσοκομειακές λοιμώξεις μπορούσαν να απαλειφθούν. Αντιθέτως ακόμα και σήμερα συνεχίζουν να αποτελούν ένα σοβαρό πρόβλημα για τη δημόσια υγεία.

Ορίζονται ως νοσοκομειακές, οι λοιμώξεις που προκαλούνται από μολυσματικούς παράγοντες ή τοξίνες αυτών που δεν έχουν εκδηλωθεί ούτε βρίσκονται σε φάση επώασης κατά την εισαγωγή του ασθενή στο νοσοκομείο, άλλα εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του εντός 48 - 72 ωρών η ακόμη και μετά το εξιτήριο.
Σύμφωνα με το κέντρο ελέγχου νοσημάτων (CDC - Center for Disease Control) της Ατλάντα θεωρούνται επίσης νοσοκομειακές οι λοιμώξεις που εμφανίζονται μετά το εξιτήριο ακόμη και μετά από αρκετό καιρό, όταν υπάρχουν κλινικά στοιχεία(μόλυνση από χειρουργική πληγή) ή επιδημιολογικά, ή ακόμα και σε περίπτωση που οι λοιμώξεις μεταδίδονται κατά τη διάρκεια της γέννας, ή από μολυσμένη μητέρα(HBV, Herpes virus).

Σημείο αναφοράς στην επιτήρηση τον έλεγχο και την έρευνα των νοσοκομειακών λοιμώξεων αποτελεί το HELICS (Hospitals in Europe Link for Infection Control though Surveillance) ένα δίκτυο παρακολούθησης για τις λοιμώξεις που σχετίζονται με την υγειονομική περίθαλψη υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας(Π.Ο.Υ) το 8,7% των ασθενών που νοσηλεύονται παρουσιάζει νοσοκομειακή λοίμωξη.


Πηγή:
Tesi di Laurea: Infezioni Nosocomiali in reparti ad alto rischio, Alafakis Ioannis
htttp://helics.univ-lyon1.fr/home.htm

27 Μαΐ 2009

Ηλιακή ακτινοβολία και δέρμα

Η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία έγινε μόδα από το δεύτερο μισό του ΧΧ αιώνα.
Αποτελεί ρίσκο για αυτούς που εργάζονται σε εξωτερικούς χώρους.
Από τη δεκαετία του ’90 η WHO ξεκίνησε μια εκστρατεία πληροφόρησης για της βλαβερές συνέπειες που μπορεί να προκαλέσει η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία.
Η ηλιακή ακτινοβολία αποτελεί ένα συνεχές φάσμα μηκών κύματος, που κυμαίνονται από την υπέρυθρη περιοχή και φθάνουν διαμέσου της ορατής στην υπεριώδη ακτινοβολία.
Αποτελείται από τρεις ζώνες:

  • από 280 έως 400nm ΥΠΕΡΙΩΔΗ(αόρατη ακτινοβολία).
  • από 400 έως 800nm ΟΡΑΤΗ(ορατή ακτινοβολία).
  • από 800 έως 1400nm ΥΠΕΡΥΘΡΗ

Με τη σειρά της η Υπεριώδης ακτινοβολία χωρίζεται σε τρία μέρη:
UVC κάτω από 280nm
UVB από 280 έως 320nm
UVA από 320 έως 400nm
Αυτό το συνεχές φάσμα διακόπτεται από ρίγες ή μπάντες απορρόφησης που αντιστοιχούν στην απορρόφηση της ατμόσφαιρας της γης




Ωφέλιμα αποτελέσματα της επίδρασης της ηλιακής ακτινοβολίας:

Διέγερση της κυκλοφορίας του αίματος.

Αυξάνει τη σύνθεση αιμοσφαιρίνης.

Σύνθεση της βιταμίνης D.

Χρησιμεύει στη θεραπεία ορισμένων ασθενειών(ψωρίαση).

Μειώνει την ευαισθησία έναντι διαφόρων μολύνσεων.

Παραγωγή μελανίνης και πάχυνση του δέρματος(προστατευτικό στρώμα)


Βλαβερές επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας:

Φωτογήρανση.

Αύξηση κινδύνου του καρκίνου του δέρματος.
-Βασικοκυτταρικός καρκίνος(σε άτομα που η έκθεση στον ήλιο είναι σύντομη, έντονη και περιορισμένη σε συγκεκριμένες περιόδους του χρόνου).
-Ακανθοκυτταρικό επιθηλίωμα(σε άτομα με μακρά έκθεση στον ήλιο κατά τη διάρκεια της ημέρας, πρόσωπο τριχωτό της κεφαλής, χέρια).
-Μελάνωμα.


Παράγοντες που επηρεάζουν τις επιπτώσεις της ακτινοβολίας στο δέρμα:

-παράγοντες συνδεδεμένοι με το άτομο(φωτοτύπος, ηλικία, κατάσταση υγείας, χορήγηση φαρμάκων, γενετικές μεταβολές, ανάπτυξη δερματικών σπυλων).
-παράγοντες συνδεδεμένοι με το περιβάλλον(κλιματικές συνθήκες, γεωγραφικό πλάτος, υψόμετρο, παρουσία αντανακλαστικών επιφανειών, ώρα της ημέρας)

Φωτοτύπος: σύνολο προσωπικών χαρακτηριστικών που επηρεάζουν τη συμπεριφορά του δέρματος ενάντια στα φωτεινά ερεθίσματα.
(φωτοτύπος του Fitzpatrick)
I: Υψηλή ευαισθησία στις UV – παθαίνουν πάντα εύκολα εγκαύματα και ποτέ δε μαυρίζουν.
II: Υψηλή ευαισθησία στις UV – παθαίνουν πάντα εύκολα εγκαύματα και μαυρίζουν ελάχιστα.
III: Φυσιολογική ευαισθησία στις UV – παθαίνουν μέτριου μεγέθους εγκαύματα και μαυρίζουν σταδιακά.
IV: Χαμηλή ευαισθησία – παθαίνουν ελάχιστα εγκαύματα και μαυρίζουν πάντα και γρήγορα.
V: Ελάχιστη ευαισθησία – παθαίνουν σπάνια εγκαύματα και μαυρίζουν πάντα και έντονα.
VI: Καμία ευαισθησία – δε παθαίνουν ποτέ εγκαύματα και μαυρίζουν πάντα και έντονα.

Φυσική φωτοπροστασία:
Μαύρισμα: αύξηση του περιεχομένου της μελανίνης στην επιδερμίδα.
Πάχυνση της κεράτινης στοιβάδας.
Ουροκανικό οξύ: αύξηση της συγκέντρωσης του ουροκανικού οξέος-που αποτελεί ένα φυσικό φίλτρο-στον ιδρώτα και στο δέρμα.
Ιδρώτας: αυξάνει την αντανάκλαση στο δέρμα.
Χημική προσαρμογή: παρουσία μορίων scavengers ή ένζυμα.

Προστασία από τον Ήλιο:
Αποφυγή της έκθεσης τις ώρες μέγιστης ακτινοβολίας (όταν η σκιά είναι μικρότερη από το ύψος του σώματος ο κίνδυνος για εγκαύματα είναι μεγάλος)
Προστατευτικά ρούχα.
-κρατώντας ένα ύφασμα μπροστά από μια λάμπα
αν διακρίνονται φιγούρες – προστασία μεσαία έως χαμηλή.
αν περνάει το φως αλλά δε φαίνονται φιγούρες – προστασία μεσαία έως υψηλή.
αν μπλοκάρει το φως – ολοκληρωμένη προστασία.
Ηλιακά φίλτρα
-ουσίες ολοκληρωτικά αδιαπέραστες στο φως(TiO2, ZnO, talco,...).
-ουσίες ικανές να εμποδίσουν αποκλειστικά την ακτινοβολία UV του φωτός παραμένοντας διάφανες στο υπόλοιπο κομμάτι του φάσματος της ηλιακής ακτινοβολίας.
παράγωγα της κανφοράς(φίλτρα UVB)
p-αμινοβενζοικό οξύ και παράγωγα(φίλτρα UVB)
σαλικυλικό οξύ και παράγωγα(φίλτρα UVB)
βενζοφενόνες(φίλτρα UVA και UVB)
παράγωγα κινναμωμικού οξέος(φίλτρα UVB)
Τα ηλιακά φίλτρα απορροφούν ενέργεια UV περνώντας από μια θεμελιώδη κατάσταση σε μια κατάσταση διέγερσης. Επιστρέφοντας στη θεμελιώδη κατάσταση εκπέμπουν αυτή την ενέργεια(ακτινοβολία) με διαφορετική μορφή(θερμότητα,φθορισμός,..).
Κάθε φίλτρο χαρακτηρίζεται απο το μήκος κύματος μέγιστης απορρόφησης.
Για το φιλτράρισμα της ακτινοβολίας UV-B και UV-A πρέπει να συνδυαστούν περισσότερα από ένα φίλτρα με διαφορετικό μήκος κύματος μέγιστης απορρόφησης.

Sun Protection Factor S.P.F – Δείκτης προστασίας
S.P.F = M.E.Dπ / M.E.Dδ
M.E.Dπ : ελάχιστη δόση ακτινοβολίας που απαιτείται για να προκαλέσει το πρώτο ερύθημα σε δέρμα που προστατεύεται με αντηλιακό προϊόν.
M.E.Dδ : ελάχιστη δόση ακτινοβολίας που απαιτείται για να προκαλέσει το πρώτο ερύθημα σε απροστάτευτο δέρμα(ίσης επιφάνειας).


Πηγή:
Prodotti Cosmetici Prof.ssa Ambrogi V.

19 Μαΐ 2009

11ο Συνέδριο Προχωρημένης Φαρμακευτικής Χημείας



Το τμήμα Φαρμακευτικής Χημείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διοργανώνει το 11ο Συνέδριο Προχωρημένης Φαρμακευτικής Χημείας 23 και 24 Μαίου που θα διεξαχθεί στο αμφιθέατρο του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών(Αγίου Δημητρίου 159Α)

Ώρες έναρξης:
Σάββατο: 09:15
Κυριακή: 09:30



Πηγή:

http://web.auth.gr/camc/

http://www.fskilkis.gr/

16 Μαΐ 2009

«Φάρμακα κοινωνικών δραστηριοτήτων» - Lifestyle drugs

Διεγερτικά χάπια, ηρεμιστικά, φάρμακα για καλύτερες επιδόσεις στη δουλειά και στο κρεβάτι, αδυνατιστικά, υπνωτικά, φάρμακα για την αντιμετώπιση της αλωπεκίας, βιταμίνες και υποκατάστατα τους.
Που βρίσκεται το όριο μεταξύ υγείας και παθολογίας;
Είναι φάρμακα που αφορούν και την εξωτερική εμφάνιση, δεν επηρεάζουν όμως μόνο το σώμα αλλά και τη διάθεση.

Τα life style drugs χρησιμοποιούνται για να ικανοποιήσουν ανάγκες όχι απαραίτητα συνδεδεμένες με συγκεκριμένες παθολογίες ή για την αντιμετώπιση προβλημάτων που βρίσκονται στο όριο μεταξύ υγείας και ασθένειας. Αυτός ο ορισμός περιλαμβάνει επίσης εκείνα τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων που θα μπορούσαν να αντιμετωπισθούν καλύτερα με αλλαγές στο τρόπο ζωής και στη διατροφή( φάρμακα κατά της παχυσαρκίας που χρησιμοποιούνται στις δίαιτες αδυνατίσματος).
Οι πωλήσεις τους αυξάνονται κάθε χρόνο μέχρι και 60%. Οι ηλικίες που τα προτιμούν; Μεταξύ 30 και 50.

Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν:

Φάρμακα που έχουν εγκριθεί για συγκεκριμένη παθολογία και τα οποία χρησιμοποιούνται για να αυξήσουν τις φυσιολογικές λειτουργίες συνδεδεμένες με την συγκεκριμένη παθολογία:

Σιλδεναφίλη(Sildenafil) - θεραπεία ενήλικων ανδρών που αντιμετωπίζουν προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας(σεξουαλική ανικανότητα), ως lifestyle drug χρησιμοποιείται για την αύξηση των σεξουαλικών επιδόσεων.
Ορλιστάτη(Orlistat) - χρήση σε συνδυασμό με δίαιτα για την αγωγή παχύσαρκων ασθενών ή υπέρβαρων ασθενών που διατρέχουν κίνδυνο υγείας εξαιτίας του βάρους τους, ως lifestyle drug χρησιμοποιείταi για αδυνάτισμα.
Μεθαδόνη(Metadone) - αντιμετώπιση της εξάρτησης από οπιοειδή, εξαλείφει τα στερητικά συμπτώματα της ηρωίνης και των άλλων οπιοειδών και επαναφέρει στο φυσιολογικό πολλές λειτουργίες του οργανισμού που έχουν διαταραχθεί από την κατάχρηση ουσιών, ως lifestyle drug χρησιμοποιείται σαν υποκατάστατο των οπιοειδών.

Φάρμακα που έχουν εγκριθεί για συγκεκριμένη παθολογία και χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς:

Μινοξιδίλη(Minoxidil) - συμπτωματική θεραπεία της υπέρτασης ως lifestyle drug είναι αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση της ανδρογενετικού τύπου αλωπεκίας.
Φιναστερίδη(Finasteride) - χρήση στη θεραπεία της υπερπλασίας του προστάτη και ως lifestyle drug κατά της τριχόπτωσης (ανδρογενετικού τύπου αλωπεκία).
Ερυθροποιητίνη(Eritropoietina) - χρήση στη χρόνια αναιμία αυξάνοντας τη παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων ως lifestyle drug χρησιμοποιείται στην αύξηση των (αθλητικών) επιδόσεων.

Φάρμακα με περιορισμένη κλινική χρήση μα χρησιμοποιούμενα ώς lifestyle drugs:

Αιθανόλη(Etanolo) - χρήση στην αποτοξίνωση από μεθανόλη, αποτελεί την αλκοόλη των οινοπνευματωδών ποτών.
Καφείνη(Caffeina) - διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος, χρησιμοποιείται ως προσθετικό σε τρόφιμα, ροφήματα, ποτά και αναψυκτικά.
Κάνναβη(Cannabis) - παραισθησιογόνο(μη κλασικό), διαδεδομένη ναρκωτική ουσία.

Φάρμακα(παράνομα) χώρις συγκεκριμένη κλινική χρήση χρησιμοποιούμενα αποκλειστικά ως lifestyle drugs:

Μεθυλενεδιοξυμεθαμφεταμίνη(Ecstasy,MDMA) - επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα σχετίζεται με μεταβολές στα επίπεδα σεροτονίνης , διατείνεται ότι προκαλεί συναισθήματα αγάπης αλληλεγγύης και κατανόησης.
Κοκκαίνη(Cocaina) - χρήση(στο παρελθόν κυρίως) ως τοπικό αναισθητικό, παρουσιάζει διεγερτική δράση.
Νανδρολόνη(Nandrolone) - στεροειδή ουσία, χρησιμοποιείται για την αύξηση της μυικής μάζας.

Φυσικά προιόντα:

Αντιοξειδώτικα - εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου και είναι σημαντικά για την υγεία και την ευεξία.

Δε πρέπει να ξεχνάμε οτι τα φάρμακα που ανήκουν σε αυτή τη κατηγορία δε θεραπεύουν αλλά αντιμετωπίζουν συμπτώματα, μπορούν να αλληλεπιδράσουν με άλλα φάρμακα και παρουσιάζουν παρενέργειες.


Πηγη:
Fitoterapia, Impiego razionale delle droghe vegetali, F.Capasso, G.Grandolini,A.A.Izzo, Springer
EMEA, European Medicines Agensy
www.enet.gr
www.health.in.gr

7 Απρ 2009

ΒΙΤΑΜΙΝΗ C - Ασκορβικό Οξύ

Η Βιταμίνη C ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Ούγγρο βιοχημικό νομπελίστα Άλμπερτ Ζέντ Γκιόργκι ο οποίος την απομόνωσε από τα επινεφρίδια, και αναγνωρίστηκε το 1932 σαν
παράγοντας θεραπείας του σκορβούτο (αντισκορβουτική βιταμίνη – βιταμίνη που θεραπεύει και προλαβαίνει το σκορβούτο).

Βιταμίνη C είναι ένας γενικός όρος που χαρακτηρίζει στοιχεία με τη ποιοτική και βιολογική δράση του ασκορβικού οξέος.
Είναι μια κρυστάλλινη λευκή ουσία, άοσμη, άχρωμη και με όξινη γεύση, σταθερή σε άνυδρη μορφή που μαυρίζει σταδιακά αν εκτεθεί στο φως. Είναι ευδιάλυτη στο νερό και στην αιθανόλη, μη διαλυτή στους κοινούς μη πολικούς διαλύτες.

Όντας ένα αναγωγικό στοιχείο οξειδώνεται εύκολα προς διύδρο-ασκορβικό οξύ δημιουργώντας ένα οξειδο-αναγωγικό σύστημα που καθιστά τη βιταμίνη C ένα ενεργό “quencher” ελευθέρων ριζών.

Τα φυτά συνθέτουν τη Βιταμίνη C ξεκινώντας από τη γλυκόζη . Πολλά είδη ζώων είναι σε θέση να συνθέσουν τη Βιταμίνη C μέσω της οδού του γλυκουρονικού οξέος.
Τα ασπόνδυλα, το μεγαλύτερο μέρος των ψαριών και μερικά είδη πουλιών και θηλαστικών(άνθρωπος) απουσίας του ενζύμου που καταλύει το τελευταίο στάδιο της βιοσύνθεσης πρέπει να λάβουν τη βιταμίνη αυτούσια μέσω της δίαιτας.


Διατροφικές πηγές:

Η Βιταμίνη C είναι ευρέως διανεμημένη στη φύση στη φόρμα του ασκορβικού και διύδρο-ασκορβικού οξέος. Τα φρούτα και τα κηπευτικά αποτελούν τις πιο πλούσιες πηγές. Σημαντική ποσότητα βρίσκεται επίσης και στα όργανα των ζώων(συκώτι, νεφρά), ενώ το κρέας και τα δημητριακά είναι φτωχά. Τα εσπεριδοειδή, και άλλα φρούτα όπως ακτινίδια και φράουλες είναι από τις βασικότερες πηγές, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι τρώγονται ωμά και δεν έχουν απώλειες που οφείλονται στο μαγείρεμα. Σημαντική είναι επίσης και η περιεκτικότητα ορισμένων κηπευτικών όπως το λάχανο και οι πιπεριές, αν και μεγάλες ποσότητες χάνονται κατά το βράσιμο.


Τα φυτά εμπεριέχουν ένα ένζυμο ασκορβική οξιδάση που ενεργοποιείται και οξειδώνει τη βιταμίνη μόλις έρθει σε επαφή με τον αέρα, και επίσης τη φενολάση η οποία προκαλεί το χαρακτηριστικό μαύρισμα.
Οι απώλειες κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος είναι γενικά μεγαλύτερες με τις μεθόδους που χρησιμοποιούν νερό όπως ο βρασμός, ωστόσο μια ποσότητα χάνεται κατά τη διάρκεια του πλυσίματος. Μεγάλες απώλειες παρατηρούνται επίσης όταν τα τρόφιμα διατηρούνται ζεστά για μεγάλες περιόδους.
Η Βιταμίνη C είναι σταθερή κατά τη κατάψυξη, παρ΄όλα αυτά ένα μέρος χάνεται κατά τη διάρκεια της απόψυξης.

Είναι σίγουρο ότι το μαγείρεμα με λίγο νερό, η καλύτερα στον ατμό ολόκληρης της τροφής περιορίζει τη διάλυση της βιταμίνης στο νερό καθώς και την οξείδωση της. Το ασκορβικό οξύ προστίθεται στα τρόφιμα κατά τη διάρκεια της βιομηχανικής παραγωγής ως αντιοξειδωτικό.


Απορρόφηση:

Η απορρόφηση της Βιταμίνης C λαμβάνει χώρα στο λεπτό έντερο μέσω ενός ειδικού ενεργού μηχανισμού Na+ εξαρτώμενο. Σε υψηλές δόσεις η απορρόφηση μπορεί να επιτευχθεί ακόμα και με παθητική διάχυση.
Η αποτελεσματικότητα της απορρόφησης για δόσεις μέσα στα διαιτητικά όρια είναι υψηλή(70%-90%) μειώνεται όμως σε δόσεις που ξεπερνούν το 1g. Η ασπιρίνη εμποδίζει την απορρόφηση του ασκορβικού οξέος δρώντας πιθανόν στον μεταφορέα.


Μεταφορά και αποθήκευση:

Η Βιταμίνη C μεταφέρεται στο πλάσμα από την αλμπουμίνα κυρίως σε αναγωγική φόρμα (ασκορβικό οξύ). Το πέρασμα στους ιστούς πραγματοποιείται κυρίως από το διυδρό-ασκορβικό οξύ που διαπερνά ευκολότερα την κυτταρική μεμβράνη.
Όταν εισέλθει στο εσωτερικό των κυττάρων το διυδρο-ασκορβικό οξύ ανάγεται σε ασκορβικό οξύ που συγκεντρώνεται κυρίως στο κυτόπλασμα και δρα ως αντιοξειδωτικό.

Η βιταμίνη C βρίσκεται σε πολλά όργανα και σε διάφορες συγκεντρώσεις. Υψηλές συγκεντρώσεις βρίσκουμε στα επινεφρίδια, στον εγκέφαλο, στο μάτι.
Γενικά δεν υπάρχει αποθήκευση της βιταμίνης C κατά συνέπεια αυτή που χορηγείται επιπλέον αποβάλλεται απεκκρίνεται. Η συγκέντρωση στους ιστούς, μειώνεται γρήγορα σε πολλές καταστάσεις στρες.

Απέκκριση:

Το ασκορβικό οξύ απεκκρίνεται κυρίως με τα ούρα, με εξαίρεση τη περίπτωση διάρροιας. Η αποβολή μέσω κοπράνων είναι αμελητέα.


Μεταβολικές λειτουργίες:

Σύνθεση του κολλαγόνου(σημαντική πρωτεΐνη που χρησιμοποιείται για την ανανέωση του δέρματος, των δερματικών σημαδιών και των αιμοφόρων αγγείων).
Το ασκορβικό οξύ συμμετέχει στη σύνθεση του νευροδιαβιβαστή νοραδρεναλίνη(ξεκινώντας από ντοπαμίνη) και σεροτονίνη.
Μεταβολισμός της τιροσίνης.
Χρήση μεταλλικών στοιχείων.
Η Βιταμίνη C αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα του ανόργανου σιδήρου στα τρόφιμα, διευκολύνοντας την εντερική απορρόφηση.
Υψηλές δόσεις της Βιταμίνης C, μπορούν αντιθέτως να μειώσουν την αποτελεσματικότητα της εντερικής απορρόφησης του χαλκού(Cu).
Η Βιταμίνη C μειώνει επίσης τη τοξικότητα κάποιον μεταλλικών στοιχείων.
Αντι- και προ-οξειδωτική δράση.
Ανοσοποιητική δράση.
Αντικαρκινική δράση.

Ανεπάρκεια:

Εκδηλώνεται στους ενήλικους μετά από 45-80 ημέρες έλλειψης της Βιταμίνης και προκαλεί το σκορβούτο ασθένεια γνωστή και ώς νόσος των ναυτικών – από τη διατροφή των οποίων έλειπαν φρούτα και λαχανικά πλούσια σε Βιταμίνη C – που χαρακτηρίζεται από
έλλειψη σύνθεσης κολλαγόνου και προκαλεί πρήξιμο και μάτωμα στα ούλα, βλάβες στα δόντια, υποδόρια αιματώματα, αιμορραγίες των ιστών και αναιμία.
Οι ηλικιωμένοι που έχουν μειωμένα αποθέματα Βιταμίνης C έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ανεπάρκεια.
Επίσης οι καπνιστές παρουσιάζουν μειωμένα αποθέματα της Βιταμίνης.
Στα παιδιά το σύνδρομο ονομάζεται ασθένεια Moeller-Barlow. Εμφανίζεται στα νεογέννητα που δεν έχουν τραφεί από το μητρικό γάλα γενικά σε ηλικία 6 μηνών.

Δοσολογία:

Η προτεινόμενη δοσολογία υπολογίζεται στα 43,4 mg/die. Σε περίπτωση εγκυμοσύνης συνιστάται αύξηση της χορήγησης της Βιταμίνης αλλά σε ποσότητα όχι μεγαλύτερη από 10 μg/die.


Φαρμακολογική χρήση:
Πολύ διαδεδομένη είναι η χρήση μεγάλης ποσότητας Βιταμίνης C(πολύ μεγαλύτερης από τις ανάγκες) στη προφύλαξη και θεραπεία του κοινού κρυολογήματος, του επιχείλιου έρπητα, των καρδιαγγειακών παθήσεων, υπερχολεστερολεμία, υπέρταση, υπεργλυκεριδεμία, σε κάποιους τύπους καρκίνου όπως και στη πρόληψη αναιμίας από έλλειψη σιδήρου σε άτομα με αυξημένη επικινδυνότητα.

Οι έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί σχετικά με τη χρήση μεγάλων δόσεων που διαφημίζεται ειδικά για την προφύλαξη και αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος, δείχνουν ότι η βιταμίνη C δε δρα μειώνοντας την συχνότητα, αλλά τη διάρκεια και την ένταση των συμπτωμάτων.


Τοξικότητα:

Η σιγουριά στη χορήγηση υψηλών δόσεων Βιταμίνης C είναι εξακριβωμένη, αν και στη βιβλιογραφία αναφέρονται μερικές παρενέργειες. Οι πιο ανησυχητικές από αυτές είναι:


- αυξημένη εντερική απορρόφηση του μη συνδεδεμένου με την αίμη σιδήρου(Fe) (που μπορεί να προκαλέσει υπερφόρτωση σιδήρου).

- η ανταγωνιστική εμπόδιση της νεφρικής επαναρρόφησης του ουρικού οξέος(που χρησιμοποιεί το ίδιο σύστημα μεταφοράς με το ασκορβικό οξύ)
- η προ οξειδωτική δράση

Ημερήσιες δόσεις που δε ξεπερνούν τα 10g δεν θα έπρεπε να προκαλούν προβλήματα υγείας.


Πηγή:
Ruoli e richieste di vitamine, minerali ed acqua, Salvatore Ciappellano MarisaPorrini, Idelson - Gnocchi

25 Μαρ 2009

Φαρμακευτικό Συνέδριο - Έκθεση HellasPHARM 2009


Οι φαρμακευτικοί σύλλογοι Αττικής και Πειραιά διοργανώνουν το φαρμακευτικό συνέδριο - έκθεση HellasPHARM 2009 που θα διεξαχθεί στις 4 και 5 Απριλίου στο Helexpo Palace(Κηφισίας 39), στο Μαρούσι συμπληρώνοντας 10 χρόνια ιστορίας.



Ώρες λειτουργίας:
Σάββατο: 09:00 - 21:00
Κυριακή: 09:00 - 19:00



Πηγή:
http://www.hellaspharm.gr/

22 Μαρ 2009

Cosmofarma Exhibition 2009


Στη Μπολόνια 8-9-10 Μαίου διοργανώνεται η 13η εκδήλωση της διεθνής έκθεσης με προιόντα και υπηρεσίες για την υγεία την ευέξια και την ομορφιά στο φαρμακείο.

10 Μαρ 2009

Φαρμακευτικός Πειραματισμός και Κλινικές Δοκιμές Φαρμάκων Στις Γυναίκες

Παρά το γεγονός ότι οι γυναίκες καταναλώνουν τις μεγαλύτερες ποσότητες φαρμάκων, οι κλινικές δοκιμές δεν λαμβάνουν επαρκώς υπόψιν τους την ιδιαιτερότητα τους και την αλλαγή των συνθηκών της υγείας τους, με συνέπεια την αύξηση των παρενεργειών κατά τη χορήγηση φαρμάκων.
Ο άνδρας αντιπροσωπεύει ένα αξιόπιστο μοντέλο στον πειραματισμό και στις κλινικές δοκιμές διότι δεν παρουσιάζει ορμονικές μεταβολές ή άλλους ασταθείς παράγοντες. Η εγκυμοσύνη είναι ένα στοιχείο που αποκλείει τις γυναίκες από τον πειραματισμό, όχι τόσο για τις φυσιολογικές μεταβολές όσο για τις προφανείς και σημαντικές επιπτώσεις στο έμβρυο.
Η γυναίκα δε πρέπει να αφομοιώνεται με τον άνδρα εφόσον παρουσιάζει κάποια ιδιαιτερότητα την οποία οι κλινικές δοκιμές πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψιν τους για να προωθήσουν μια διαφοροποιημένη φαρμακολογική έρευνα ανάλογα με το φύλο.

Πρόσφατες έρευνες φανερώνουν πως οι γυναίκες, στα πλαίσια της σημερινής κοινωνίας, έχουν μέσω όρο ζωής μεγαλύτερο από αυτό των ανδρών στις ίδιες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, αλλά η ζωή τους είναι λιγότερο υγιείς. Το παράδοξο αυτό γεγονός - ότι οι γυναίκες ζουν περισσότερο, με μεγαλύτερα όμως προβλήματα υγείας σε σχέση με τους άνδρες - εξηγείται με βάση το ότι οι συνθήκες υγείας και ασθένειας εξαρτώνται από πολύπλοκους βιολογικούς και ψυχολογικούς παράγοντες όπως και από ιστορικές και κοινωνικές επιρροές.
Ορισμένες παθολογίες που παραδοσιακά θεωρούνταν ανδρικές είναι πλέον στατιστικά πιο διαδεδομένες στις γυναίκες, παρολ'αυτα η ιατρική δε δείχνει να υπολογίζει αυτές τις αλλαγές στο πλαίσιο της πολιτικής πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας.
Πολλοί ερευνητές και γιατροί σε κάποιους τομείς της ανθρώπινης παθολογίας δεν έχουν λάβει επαρκώς υπόψιν τους τις διαφορές ανάμεσα στα φύλα όσον αφορά τη μελέτη των συμπτωμάτων, την επαλήθευση της διάγνωσης και την αποτελεσματικότητα των εφαρμογών.

Η ουδέτερη προσέγγιση της ιατρικής, αδιάφορη για τις ιδιαιτερότητες των δύο φύλων, έχει παρατηρηθεί εκτενώς στον τομέα πειραματισμού των φαρμάκων. Ως συνέπεια από τη μια πλευρά παρατηρείται μια αύξηση στη κατανάλωση φαρμάκων από τις γυναίκες όμως από την άλλη έχουν μελετηθεί λιγότερο ή καθόλου τα αποτελέσματα που τα φάρμακα έχουν σε αυτές σε σχέση με τη γυναικεία ιδιαιτερότητα.
Οι γυναίκες είναι περισσότερο εκτεθειμένες σε πιθανές παρενέργειες, και παρατηρείται μικρότερη αποτελεσματικότητα στη χρήση φαρμάκων σε σύγκριση με τους άνδρες.

Η FDA(Food and Drug Administration) έχει δημιουργήσει ένα τομέα που ασχολείται ειδικά με την υγεία των γυναικών και τη συμμετοχή τους στις κλινικές δοκιμές.
Σκοπός είναι η ισότιμη θεώρηση της γυναίκας στον πειραματισμό, και η ανάγκη μιας διαφοροποίησης, επιδεικνύοντας τους κινδύνους μιας “ουδέτερης” φαρμακολογίας σε σχέση με τις διαφορές των δύο φύλων.

Πηγή:
La Sperimentazione Farmacologica sulle Donne,
Comitato nazionale della bioetica

http://www.noidonne.org/
Εικόνα: Maria Laurenti

1 Μαρ 2009

Help! Για μια ζωή χωρίς τσιγάρο




Το Help-eu είναι ενας δικτυακός τόπος της Ευρωπαικής Ένωσης για τη καταπολέμηση του καπνίσματος. Σκοπός του είναι να βοηθά τους ανθρώπους να κόψουν το κάπνισμα και παρέχει συμβουλές σχετικά με τους κινδύνους που προκαλεί.



Η εκστρατεία διεξάγεται σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαικής Ένωσης και αρχίζει ξανά στις 3 Μαρτίου 2009.


Καπνιστές και μη, μπορούν να επισκεφθούν την ιστοσελίδα http://it.help-eu.com/

Η ιστοσελίδα είναι χωρισμένη σε τρείς ενότητες:
Χρειάζεσαι συμπαράσταση για να το κόψεις - 10 μικρά μυστικά για να μην αρχίσεις το κάπνισμα - 5 αλήθειες για το παθητικό κάπνισμα

Θα βρείτε επισης επιλογές όπως:
Εσείς το κάπνισμα – Δοκιμαστε τον εαυτό σας: ερωτηματολόγιο που σας δίνει τη δυνατότητα να διαπιστώσετε πόσο εξαρτημένοι είστε από το τσιγάρο.
Επιχείρηση 50.000 μετρήσεις μονοξειδίου του ανθρακα: το help ταξιδεύει ανα την Ευρωπη για να μετρησει τα επίπεδα μονοξειδίου του άνθρακα
Absurd Zone: ESCAPE - παιχνίδι
Δε καπνίζω το λέω για να το ξέρετε
e-cards: που μπορείτε να φτιάξετε τη δική σας
ηλεκτρονική κάρτα με το μηνυμά σας

Στο site θα βρείτε επίσης ένα τηλέφωνο υποστήριξης, 210 6401200 για την Ελλαδα και 22448000 για την Κυπρο.


Πηγη:

http://el.help-eu.com/pages/index-8.html
http://ec.europa.eu/index_el.htm

15 Φεβ 2009

"Το κυνήγι του χαμένου θησαυρού"

Είναι εκατοντάδες τα φάρμακα πού προέρχονται από φυτικές δραστικές ουσίες, περιλαμβανομένης της πενικιλίνης(μύκητας – Penicillium notatum) και της ασπιρίνης(εξωτερικός φλοιός της ιτιάς - σαλικυλικό οξύ).
Τα τελευταία χρόνια αυτές οι ουσίες αναζητούνται όλο και περισσότερο.
Έως το 1983 μπορούσες να μετρήσεις στα δάκτυλα του ενός χεριού τις αμερικανικές φαρμακευτικές εταιρίες που συμμετείχαν στη παραγωγή φαρμάκων από φυτικές δραστικές ουσίες. Σήμερα είναι περισσότερες από εκατό περιλαμβανομένων και δημοσίων ιδρυμάτων όπως το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου(National Cancer Istitute), που συμμετέχουν στο "κυνήγι" και στη μελέτη φυτών με δραστικές ουσίες για τη θεραπεία ιών, λοιμώξεων, του καρκίνου ακόμα και του Aids.


Ή περιπέτεια ξεκινά το Σεπτέμβριο του 1987, όταν μια αποστολή καθοδηγούμενη από τον John Burley, ερευνητή και συνεργάτη του Arnold Arboretum - από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ στη Μασαχουσέτη των Η.Π.Α και από τις πιο σημαντικές μορφές της βοτανικής στον κόσμο – ξεκινά για το Σαραβάκ, το πιο μεγάλο κράτος της Μαλαισίας, στη βορειοδυτική ακτή του Βόρνεο.
Εκείνη την εποχή o Arnold Arboterum συνεργαζόταν με το πανεπιστήμιο του Ιλινόις το οποίο είχε λάβει χρηματοδότηση από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου για την αναζήτηση φυτών στο τροπικό ασιατικό δάσος με σκοπό να ανακαλύψουν βότανα με αντικαρκινικές ιδιότητες. Ο Burley διαλέγει και φέρνει μαζί του 476 δείγματα από 131 διαφορετικά είδη. Όλα τα είδη υποβλήθηκαν σε τεστ όμως κανένα δεν έδωσε ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Ή έκπληξη ήρθε όταν τέσσερα χρόνια αργότερα το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου ανακαλύπτει ότι το δείγμα 351 του Burley, Calophylum lanigerum var. Austrocoriaceum(ή Bintangor όπως είναι η τοπική του ονομασία) είχε εξαιρετικές ιδιότητες.

'Ηταν τα τέλη του 1991, η επιστημονική κοινότητα κλονίστηκε από το γεγονός ότι η δραστική ουσία Calanolide A, αντιδρούσε θετικά με τον ιό Hiv.


Τον Μάρτιο του 1992 μια αποστολή καθοδηγούμενη από τον Soejarto, σε συνεργασία με το Φαρμακευτικό Ινστιτούτο του πανεπιστημίου του Ilinois, επέστρεψε στο Βόρνεο, αλλά βρέθηκε μπροστά σε μια δυσάρεστη έκπληξη, το δέντρο που αναζητούσε δεν μπορούσε να βρεθεί. Ακόμα και σήμερα δεν έχουν διευκρινιστεί οι αιτίες της εξαφάνισης του.
Μετά από απεγνωσμένες έρευνες στο δάσος ανακαλύφθηκαν άλλα έξι δείγματα του ίδιου είδους. Μόνο ένα όμως το Teysmannii inophylloide περιείχε ένα στοιχείο – Costatolide - το οποίο αντιδρούσε θετικά με τον ιό Hiv αν και παρουσίαζε διαφορές σε σχέση με την ανακάλυψη του Burley








Calanolide A



Σήμερα τα είδη που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν είναι πάνω από 34 χιλιάδες, αν και μερικές φορές δεν είναι μόνο η αποψίλωση των δασών από τον άνθρωπο που δημιουργεί ανεπανόρθωτες ζημιές, αλλά και η εισαγωγή μη τοπικών φυτών για καλλιέργεια, αταίριαστων με το περιβάλλον αλλά ακόμα και η παρουσία ζώων όπως για παράδειγμα αγριόχοιρων.

Το μεγάλο φαρμακείο της γης δε βρίσκεται στα εργαστήρια αλλά στις τροπικές εκτάσεις.
Από τα 250 χιλιάδες υπάρχοντα είδη φυτών περίπου 130 χιλιάδες βρίσκονται εκεί, αλλά μονάχα το 1% αυτών έχει ερευνηθεί.



Πηγή:
http://www.forestry.sarawak.gov.my/forweb/research/fr/ip/eco/calophys.htm
Ok, la salute prima di tutto, Ottobre 2005, Fondazione Umberto Veronesi

9 Φεβ 2009

Προβιοτικά - Πρεβιοτικά



Τα προβιοτικά ορίζονται ως ζωντανά μικροβιακά συμπληρώματα τροφίμων που επιδρούν θετικά στην υγειά, βελτιώνοντας τη μικροβιακή ισορροπία του εντέρου(δράση αντίθετη με αυτή των αντιβιοτικών).



Η επιστημονική κοινότητα χαρακτηρίζει προβιοτικούς, μικροοργανισμούς που έχουν τις παρακάτω ιδιότητες
  • ανθρώπινη προέλευση(εντερική προέλευση)
  • G.R.A.S(Generally Recognized As Safe) – γενικά αναγνωρισμένα ως ασφαλή
  • ανθεκτικότητα σε τεχνολογικές μεθόδους
  • ανθεκτικότητα στο γαστρικό οξύ και στη χολή
  • ικανότητα να αποικίσουν και να μεταβολιστούν στο έντερο
  • ικανότητα να επιβιώνουν, ακόμα και για μικρό χρονικό διάστημα στο γαστρεντερικό σύστημα
  • παραγωγή αντιμικροβιακών ουσιών
  • ικανότητα να διαμορφώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα
  • ικανότητα να επηρεάζουν τη δραστηριότητα του μεταβολισμού

Τα προβιοτικά εμπεριέχουν ζωντανούς μικροοργανισμούς(lattobacilli,bifidobatteri) οι οποίοι αν χορηγηθούν σε μεγάλη ποσότητα μπορούν να μεταβάλουν και να διαμορφώσουν την εντερική χλωρίδα καθιστώντας την ανθεκτικότερη και ενεργή. Οι μικροοργανισμοί καταστρέφονται κατά ένα μεγάλο μέρος στο πέρασμα τους από το γαστρεντερικό σύστημα και μόνο ένα μικρό μέρος φτάνει στο κόλον.
Αντίθετα τα πρεβιοτικά ή πρεβιοτικές ίνες αποκαλούνται τα άπεπτα συστατικά της τροφής που δρουν ευεργετικά για τον οργανισμό, ενεργοποιώντας επιλεκτικά την ανάπτυξη και τη δραστηριότητα ενός η περισσοτέρων βακτηριακών στελεχών που αποικίζουν το έντερο. Τα πρεβιοτικά εμπεριέχουν ολιγοσακχαρίτες όπως φρουκτο-ολιγοσακχαρίτες(FOS), γαλακτο-ολιγοσακχαρίτες(TOS), γλυκο-ολιγοσακχαρίτες(GOS), soia-ολιγο-σακχαρίτες(SOS). Αυτά τα προϊόντα επαναφέρουν την εντερική χλωρίδα και βελτιώνουν τη λειτουργία του εντέρου, επιπλέον μειώνουν κατά ένα μικρό ποσοστό τα επίπεδα της χοληστερόλης στο αίμα.
Κυριότεροι Εκπρόσωποι
Bifidobacterium bifidum: παράγει πολλές βιταμίνες, κυρίως της ομάδας B, πεπτικά ένζυμα και οξέα(οξικό οξύ και γαλακτικό οξύ) με αντιβακτιριδιακή δράση. Είναι ευαίσθητο στη θερμοκρασία, στο όξινο περιβάλλον και μόνο το 30% φτάνει στο έντερο.
Bifidobacterium infantis
Lactobacillus acidophilus: παράγει λακτάση έτσι ώστε βοηθάει στη
διάσπαση και απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών του γάλακτος και πολεμά παθογόνα βακτήρια και μύκητες. Παράγει αντιβιοτικές ουσίες και βοηθά στη μείωση της χοληστερόλης. Είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στη κακή διατροφή του ανθρώπου(φαγητά χωρίς φυσικές βιταμίνες, κατεψυγμένα, συντηρητικά), και στη λήψη αντιβιοτικών.
Lactobacillus bulgaricus
Lactobacillus casei και Lactobacillus plantarum: αντέχουν στο όξινο περιβάλλον του στομάχου, τα βρίσκουμε σε πολλά προϊόντα της αγοράς.
Saccaromicies boulardii: είναι αυτό που αντέχει περισσότερο στο πέρασμά του από το γαστρεντερικό κομμάτι γιατί επιζεί σε θερμοκρασία 37οC και μπορεί να χορηγηθεί με ζεστά ροφήματα σε αντίθεση με τα υπόλοιπα, ή ακόμα και στα μικρά παιδιά με το μπιμπερό.
Έχει παρατηρηθεί ότι το Saccaromicies boulardii είναι χρήσιμο στη διάρροια που προκαλούν τα αντιβιοτικά, ενώ τα Lactobacillι είναι πιο αποτελεσματικά στη διάρροια που προκαλούν ιώσεις.
Οι πληροφορίες όσο αναφορά τη χορήγηση τους στα μικρά παιδιά είναι λιγοστές ωστόσο χρησιμοποιούνται χωρίς παρενέργειες.
Τα τελευταία χρόνια τα προβιοτικά έχουν πολλαπλασιαστεί στα φάρμακα και στα συμπληρώματα διατροφής, στο γιαούρτι, στο γάλα, στα παγωτά και στα τυριά όπου δημιουργούν μια κατηγορία τροφίμων γνωστά με την αγγλική ονομασία functional food. Το χαρακτηριστικό τους είναι η απουσία ανεπιθύμητων παρενεργειών.

Πηγή:
http://www.enet.gr/
http://www.otc.gr
it.wikipedia.org
ilserpentedigaleno.blogosfere.it
La Fitoterapia in un squadro, Francesco Capasso-Giuliano, Grandolini-Renato Pescitelli, Springer

4 Φεβ 2009

14ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ





Η' Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοποιών Διοργανώνει το 14ο Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Συνέδριο, που θα διεξαχθεί στην Αθήνα, στο Μέγαρο Μουσικής από 9 εως 11 Μαίου 2009 με θέμα: « Η ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΤΟΝ 21 ΑΙΩΝΑ »


Θέματα συνεδρίου:



  • Σύγχρονη έρευνα σε όλους τους τομείς των Φαρμακευτικών Επιστημών: Χημεία, Τεχνολογία, Ανάλυση, Φαρμακολογία, Τοξικολογία, Φυσικά προιόντα.
  • Βιομηχανική Παραγωγή Φαρμάκων - Επιτεύγματα σχεδιασμού και ανάπτυξης νέων φαρμάκων και διαδικασίες έγκρισης και ελέγχου των φαρμακευτικών προιόντων(βιοτεχνολογικών, γενόσημων κ.α.)
  • Φαρμακευτική Πράξη σε Φαρμακεία και Νοσοκομεία - Τεχνολογίες Πληροφορικής στη διακίνηση των φαρμάκων - Φαρμακοοικονομία - Φαρμακευτική πολιτική στην κοινωνική ασφαλιση - Κλινικές μελέτες και δοκιμές φαρμάκων
  • Βιοηθική και φαρμακοθεραπευτικές εφαρμογές
  • Φαρμακείο και Φροντίδα Υγείας ΜΗΣΥΦΑ - Φυτο-θεραπευτικά - Συμπληρώματα και Προιόντα ειδικής διατροφής - Καλλυντικά και Διαγνωστικά
  • Φαρμακευτικές σπουδές και Ενιαία Ευρωπαική Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση

Πηγη:

http://www.pepharm.gr/

23 Ιαν 2009

Γρίπη - Influenza

Η γρίπη είναι μια οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος για την οποία υπεύθυνος είναι ένας ιός(ιός influenza).
Η έναρξη των συμπτωμάτων είναι ξαφνική με επιδείνωση εντός λίγων ωρών, και χαρακτηρίζεται απο δυνατό πονόλαιμο, βήχα, καταρροή, μυαλγίες με πόνο σε ολόκληρο το σώμα και ιδιαίτερα στις αρθρώσεις, κόπωση, αδυναμία και υψηλή θερμοκρασία(πυρετός) άνω των 38 oC .
Οι ιοί υπεύθυνοι για τη γρίπη ανήκουν στην οικογένεια των ορθοβλεννοιών(orthomixovirιdae)
και ξεχωρίζουν για το γεγονός οτι υπάρχουν διαφορετικοί τύποι ιού, A, B και C, οι πρώτοι δύο είναι υπεύθυνοι για τη κλασική μορφή γρίπης, ενώ ο τύπος C, που δε χαρακτηρίζεται απο συμπτώματα προκαλεί λοιμώξεις παρόμοιες με κρυολόγημα.
Οι ιοί τύπου A βρίσκονται και στον άνθρωπο αλλα και στα ζώα(πτήνα, γουρούνια, άλογα) και χωρίζονται σε διαφορετικές υποκατηγορίες.
Συνήθως ο ιός μεταδίδεται απο τα πτηνά στο γουρούνι και απο εκεί στον άνθρωπο. Ο ιός τύπου B βρίσκεται μόνο στον άνθρωπο και δεν υπάρχουν διαφορετικές υποκατηγορίες.

Επιδημία:

Ο ιός της γρίπης μεταλλάσσεται κάθε χρόνο υποχρεώνοντας το ανοσοποιητικό σύστημα να παράγει κάθε φορα νέα αντισώματα. Εάν οι αλλαγές των χαρακτηριστικών του ιού είναι βαθιές(δραστικές) σε συγκεκριμένες συνθήκες μπορεί να προκληθούν σημαντικές επιπτώσεις για τον πλυθησμό που μη έχοντας αντιμετωπίσει ποτέ τον ιό, είναι ευάλωτος. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να προκαλέσει σε όλες τις ηλικίες μεγάλες επιδημίες σε παγκόσμιο επίπεδο που ονομάζονται πανδημίες.

Παθογένεια:

Η μετάδοση του ιού γίνεται απο άτομο σε άτομο μέσω του αέρα:ο ιός μεταδίδεται με την εισπνοή μολυσμένων σταγονιδίων που υπάρχουν στον αέρα απο φτάρνισμα ή βήχα ενός ατόμου που έχει ήδη προσβληθεί, ή απλά αγγίζοντας με τα χέρια επιφάνειες ή αντικείμενα μολυσμένα.
Ο ιός εισέρχεται συνήθως μέσω της μύτης ή του στόματος και πολλαπλασιάζεται ταχύτατα στις αναπνευστικές οδούς. Τη στιγμή της μετάδοσης του ιού δε παρτηρείται καμία ενόχληση(αδιαθεσία) ωστόσο ο ιός αρχίζει να πολλαπλασιάζεται.
Οι ιοί της γρίπης επιβιώνουν μόνο στα κύταρα του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος:μύτη, φάρυγγας, λάρυγγας. Για τυχόν επιπλοκές στους πνεύμονες υπεύθυνοι δεν είναι οι ιοί αλλά τα βακτήρια που εκμεταλεύονται την αδυναμία του ατόμου και επιτίθενται σε βρόνχους και πνεύμονες.

Θεραπεία:

Η θεραπεία στοχεύει αποκλειστικά στα συμπτώματα.
Απο τις αρχές του 1980 χρησιμοποιούνται ως αντιικά φάρμακα η αμανταδίνη και το παράγωγο της η ριμανταδίνη. Τα φάρμακα αυτά αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό μόνο των ιών της γρίπης τύπου A.
Για τη θεραπεία, η αμανταδίνη ή ριμανταδίνη πρέπει να δωθεί τις πρώτες 24 ώρες απο την έναρξη της νόσου, ενώ για τη προφύλαξη η χορήγηση του φαρμάκου διαρκεί περίπου έξι εβδομάδες απο την έναρξη της επιδημίας.
Στις ανεπιθύμητες ενέργειες της αμανταδίνης αναφέρονται συμπτώματα κυρίως απο το κεντρικό νευρικό σύστημα:ζάλη, νευρικότητα, δυσκολία στη συγκέντρωση και αυπνία. Η ριμανταδίνη ειναι λιγότερο τοξική με ανεπιθύμητες ενέργειες κυρίως απο το γαστρεντερικό σύστημα.
Τα τελευταία χρόνια κυκλοφόρησαν δύο νέα αντιικά φάρμακα(ζαναμιβίρη, οσελταμιβίρη - ισχυροί αναστολείς της νευραμινιδάσης των ιών.) όχι μόνο για τη γρίπη τύπου A αλλά και για τη γρίπη τύπου B. Η αποτελεσματικότητα τους προυποθέτει τη χορήγηση τους στις πρώτες δυο ημέρες απο την έναρξη της νόσου. Η ζαναμιβίρη περιορίζεται σε άτομα άνω των 12 ετών.
Σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών αντενδείκνυται αυστηρά η χρήση προιόντων που περιέχουν ακετυλοσαλικυλικό οξύ.
Τα αντιβιοτικά δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα στην αντιμετώπιση της γρίπης και χρησιμοποιούνται μόνο με συμβουλή γιατρού σε περίπτωση επιπλοκής που προκαλείται απο βακτήρια.



Πρόληψη: Για προφύλαξη χρησιμοποιείται το αντιγριπικό εμβόλιο, το οποίο περιεχει ολόκληρα τα σωματίδια των ιών, τα οποία προηγουμένως έχουν αδρανοποιηθεί με φορμόλη.
Το εμβόλιο χορηγείται ενδομυικά στο μπράτσο ή στο γλουτό ανάλογα με την ηλικία, προκαλεί καλή ανοσολογική ανταπόκριση αλλα μόνο στο 60% των εμβολιασθέντων παρέχει ανοσία.
Η κατάληλη περίοδος για τον εμβολιασμό είναι εκείνη ανάμεσα σε οκτώβρη και τέλος νοέμβρη(περίοδος με μεγαλύτερο ρίσκο οκτώβρης – φεβρουάριος).
Ο εμβολιασμός αντενδείκνυται σε άτομα που είναι αλλεργικά σε αυγά.
Το εμβόλιο χορηγείται ιδιαίτερα σε άτομα που πάσχουν απο διάφορα νοσήματα καρδιάς, νεφρών και πνευμόνων, σε ηλικιωμένα άτομα, καθώς και σε άτομα που εργάζονται σε νοσοκομεία.
Ο χρόνος προφύλαξης απο το εμβόλιο είναι περίπου έξι μήνες.

Πηγή:
www.influenza.it
www.angelini.it
www.prevenzineinfluenza.it
Ιατρική Μικροβιολογία Τόμος ΙΙ Π.Χ.Πασχαλίδης

Google Analytics

Διαβάστε Επίσης

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...