27 Σεπ 2012

Διαδερμική χορήγηση φαρμάκων με χρήση υπερήχων


Χρησιμοποιώντας κύματα υπερήχων, μηχανικοί του Τεχνολογικού Ινστιτούτου Μασαχουσέτης(Massachusetts Institute of Tecnology - MIT) ανακάλυψαν μια μέθοδο για να ενισχύσουν τη διαπερατότητα του δέρματος στα φάρμακα, καθιστώντας τη διαδερμική χορήγηση φαρμάκων πιο αποτελεσματική. Η ανώδυνη αυτή μέθοδος αυξάνει τη διαπερατότητα του δέρματος χρησιμοποιώντας υπερήχους σε δυο ξεχωριστές συχνότητες.


Η συσκευή αποτελείται από δύο σωλήνες. Ο πλευρικός σωλήνας(a) - σε σχέση με την πλατφόρμα στην οποία βρίσκεται το φύλλο αλουμινίου το οποίο προσομοιώνει το δέρμα - παράγει υπερήχους υψηλής συχνότητας οι οποίοι δημιουργούν φυσαλίδες. Αυτές αυξάνουν το μέγεθος τους μέχρι να φτάσουν στις κρίσιμες διαστάσεις χάρη στους υπερήχους χαμηλής συχνότητας οι οποίοι παράγονται από τον κάθετο σωλήνα(b). Όταν οι φυσαλίδες σκάνε συγκρουόμενες με το δέρμα(c) δημιουργούν μικροεκδορές - μετακινόντας το ανώτερο στρώμα του δέρματος -  που αυξάνουν τη διαπερατότητα στο φάρμακο το οποίο εφαρμόζεται με ένα αυτοκόλλητο(patch) ή υπάρχει στο διάλυμα. Η διαδικασία είναι παροδική και ανώδυνη και το δέρμα επανέρχεται μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο παραμένοντας διαπερατό για όλο αυτό το διάστημα.

Η χρήση υπερήχων δεν αποτελεί κάτι καινούργιο σε αυτό τον τομέα, είναι όμως η χρήση δύο διαφορετικών συχνοτήτων που κάνει πιο αποτελεσματική τη μέθοδο αυτή.
Οι υπέρηχοι υψηλής συχνότητας δημιουργούν πολύ περισσότερες φυσαλίδες οι οποίες παρ' όλα αυτά σκάνε, αντιθέτως οι χαμηλές συχνότητες αυξάνουν το μέγεθος των φυσαλίδων αλλά αυτές διαφεύγουν πλευρικά και άτακτα δημιουργώντας διαφορετικά και τυχαία σημεία ελάχιστα χρήσιμα για τη θεραπεία. Επιπλέον όταν θέλουμε να αυξήσουμε τη διαπερατότητα του δέρματος με τις υπάρχουσες τεχνικές -  με χρήση μιας μόνο συχνότητας - πρέπει να αυξήσουμε την ένταση ή τη διάρκεια των υπερήχων με ανεπιθύμητα αποτελέσματα που προκαλούνται από την αύξηση της θερμότητας όπως εγκαύματα.
Ο συνδυασμός λοιπόν των δύο συχνοτήτων αποτελεί καινοτομία για να βελτιωθεί η τεχνολογία αυτή, αυξάνοντας τη ποσότητα του φαρμάκου που απορροφάται από το δέρμα και διευρύνοντας το φάσμα των φαρμάκων που θα χορηγούνται με αυτό τον τρόπο. Εκτός από το πείραμα με το φύλλο αλουμινίου η μέθοδος έχει εφαρμοστεί και σε δέρμα χοίρων με χορήγηση γλυκόζης και ινουλίνης, με τη χρήση των δύο διαφορετικών συχνοτήτων οι υδατάνθρακες παρουσίασαν απορρόφηση 10 φορές μεγαλύτερη για τη γλυκόζη και 4 φορές μεγαλύτερη στην περίπτωση της ινουλίνης σε σχέση με τις τεχνικές οπού γίνετε χρήση μιας μόνο συχνότητας.
Αυτή η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για φάρμακα που χορηγούνται τοπικά όπως τα στεροειδή και η κορτιζόνη καθώς και συστημικά όπως η ινσουλίνη, ακόμα και για τη χορήγηση εμβολίων. Χωρίς να ξεχνάμε ότι η μέθοδος αυτή θα μπορούσε να αντικαταστήσει κάψουλες και δισκία, να αντιμετωπίσει δερματολογικές ασθένειες, όπως ακμή και ψωρίαση, να αυξήσει τη δράση των αναλγητικών διαδερμικών αυτοκόλλητων καθώς και για τη διαδερμική χορήγηση νικοτίνης.



Πηγή:

http://www.sciencedaily.com
http://www.examiner.com 
http://www.corriere.iτ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Google Analytics

Διαβάστε Επίσης

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...